Σελ 2
Ἔγνω γὰρ ὅτι δεῖ τῶν Χριστοῦ μαθητῶν ἀπογενέσθαι τὰς ἀνίσους διαθέσεις͵ ὧν ἡ διαφορότης ἐλέγχει τὴν ἀλλοτρίωσιν͵ εἴπερ διάχυσιν μὲν τοῦ περὶ καρδίαν πνεύματος τὸ κατ΄ ἐπιθυμίαν πάθος͵ αἵματος δὲ ζέσιν κινούμενον σαφῶς τὸ θυμικὸν ἀπεργάζεται· καὶ φθάσας οἷα δὴ ζῶν ἐν Χριστῷ καὶ κινούμενος καὶ ὤν͵ ἑαυτοῦ τὴν τῶν ἀνίσων ἀλλόκοτον ἀπέθετο γένεσιν͵ μὴ φέρων ἐν ἑαυτῷ͵ καθάπερ ἄρρεν καὶ θῆλυ͵ τὰς ἐναντίας͵ ὡς ἔφην͵ τούτων τῶν παθῶν διαθέσεις͵ ἵνα μὴ δουλωθῇ τούτοις ὁ λόγος͵ ταῖς αὐτῶν ἀστάτοις μεταβολαῖς συναλλοιούμενος· ᾧ φυσικῶς τὸ τῆς θείας εἰκόνος ἐγκέκραται σέλας͵ πεῖθον τὴν ψυχὴν μεταπλασθῆναι κατὰ τὴν γνώμην πρὸς τὴν θείαν ὁμοίωσιν καὶ γενέσθαι τῆς συνυφισταμένης οὐσιωδῶς τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τῶν ὅλων μεγάλης βασιλείας͵ ὡς Πνεύματος ἁγίου παμφαὲς οἰκητήριον͵ ὅλην δεχόμενον͵ εἰ θέμις εἰπεῖν͵ τῆς θείας φύσεως κατὰ τὸ δυνατὸν τὴν ἐξουσίαν τῆς γνώσεως͵ καθ΄ ἣν ἡ μὲν τῶν χειρόνων ἀπογίνεσθαι͵ τῶν δὲ κρειττόνων ὑφίστασθαι πέφυκε γένεσις͵ ἶσα θεῷ τῆς ψυχῆς κατὰ τὴν χάριν τῆς κλήσεως ἄσυλον φυλαττούσης ἐν ἑαυτῇ τῶν δωρηθέντων καλῶν τὴν ὑπόστασιν· καθ΄ ἣν ἀεὶ θέλων Χριστὸς γεννᾶται μυστικῶς͵ διὰ τῶν σωζομένων σαρκούμενος καὶ μητέρα παρθένον ἀπεργαζόμενος τὴν γεννῶσαν ψυχήν͵ οὐκ ἔχουσαν͵ ἵνα συνελὼν εἴπω͵ κατὰ τὴν σχέσιν͵ ὥσπερ ἄρρεν καὶ θῆλυ͵ τὰ γνωρίσματα τῆς ὑπὸ φθορὰν καὶ γένεσιν φύσεως. ... Οὐκοῦν κινείσθω καὶ ἡμῶν πρὸς τὴν τοῦ θεοῦ ζήτησιν ὁ λόγος͵ πρός τε τὸν αὐτοῦ πόθον ἡ κατ΄ ἐπιθυμίαν δύναμις καὶ πρὸς τὴν αὐτοῦ φυλακὴν ἀγωνιζέσθω τὸ θυμικόν͵ μᾶλλον δὲ τὸ κυριώτερον εἰπεῖν͵ ὁ μὲν νοῦς τετάσθω πᾶς πρὸς θεόν͵ οἱονεὶ τόνῳ τινὶ τῷ θυμικῷ τρόπῳ νευρούμενος καὶ πόθῳ τῇ κατ΄ ἄκρον ἐφέσει τῆς ἐπιθυμίας πυρούμενος· οὕτω γὰρ τοὺς κατ΄ οὐρανὸν ἀγγέλους μιμούμενοι͵ τῷ θεῷ διὰ πάντων λατρεύοντες εὑρεθησόμεθα͵ τὴν αὐτὴν τοῖς ἀγγέλοις ἐπὶ τῆς γῆς πολιτείαν ἐπιδεικνύμενοι͵ πρὸς οὐδὲν τῶν μετὰ θεὸν ἴσως ἐκείνοις ἔχοντες τὸν νοῦν τὸ παράπαν κινούμενον· δεξόμεθα γάρ͵ κατ΄ εὐχὰς οὕτω πολιτευόμενοι͵ καθάπερ ἄρτον ἐπιούσιόν τε καὶ ζωτικὸν εἰς ἀποτροφὴν τῶν ἡμετέρων ψυχῶν καὶ συντήρησιν τῆς τῶν χαρισθέντων ἡμῖν ἀγαθῶν εὐεξίας͵ τὸν εἰπόντα Λόγον· Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβὰς καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ͵ ἀναλόγως ἡμῖν τοῖς τρεφομένοις δι΄ ἀρετῆς καὶ σοφίας πάντα γινόμενον καὶ δι΄ ἑκάστου τῶν σωζομένων ποικίλως͵ ὡς οἶδεν αὐτός͵ σωματούμενον͵ ἔτι κατὰ τὸν αἰῶνα τοῦτον ὑπάρχοντες.
Ἅγιος Mάξιμος : σελίδα περιεχομένων
Μυστικοὶ τῆς Ὀρθοδοξίας : Ἀρχικὴ Σελίδα Περιεχομένων url : www.ellopos.gr/mystics/default.asp
Πρβλ. Ἀποφθέγματα τῶν Πατέρων στὰ Νέα Ἑλληνικά