Μαρτυρίες

π. Αλ. Σμέμαν, Η ζωή του κόσμου (ο χριστιανισμός δεν είναι θρησκεία)

Εκδόσεις Ελπήνωρ
ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟ

Διογένης (αναγνώστης TLG)
Διαχείριση γραμματοσειρών
Η Εικόνα του Χριστού
Εικονική Γη / Παγκόσμιος Άτλας
Ορθόδοξες Γιορτές (Ημερολόγιο)
Socializer! για να μοιράζεσαι το διαδίκτυο
Πολυτονικός συλλαβισμός στο Word
Εκμάθηση γρήγορης πληκτρολόγησης
Power Copy

        » Περισσότερα

Σελ 5

 "Ο άνθρωπος είναι αυτό που τρώει". Τι όμως τρώει και γιατί; Τα ρωτήματα αυτά φαινόντουσαν απλοϊκά και άσχετα, όχι μόνο στον Feuerbach, φαινόντουσαν ακόμα πιο άσχετα στους θρησκευτικούς αντιπάλους του. Σε τούτους, όπως και σε εκείνον, το φαγητό ήτανε μια υλική λειτουργία και το μόνο σημαντικό ρώτημα ήτανε: αν επιπρόσθετα ο άνθρωπος κάτεχε ένα πνευματικό "εποικοδόμημα". Η θρησκεία είπε ναι. Ο Feuerbach είπε όχι. Όμως και οι δύο απαντήσεις δοθήκανε μέσα στην ίδια θεμελιακή αντίθεση του πνευματικού απέναντι στο υλικό. Το "πνευματικό" σε αντίθεση με το "υλικό", το "ιερό" σε αντίθεση με το "βέβηλο", το "υπερφυσικό" σε αντίθεση με το "φυσικό" - αυτά σταθήκανε για αιώνες τα μόνα παραδεχτά, τα μόνα κατανοητά καλούπια ή κατηγορίες της θρησκευτικής σκέψης και εμπειρίας. Και ο Feuerbach με όλο τον ματεριαλισμό του, στάθηκε πραγματικά ένας φυσικός κληρονόμος του Χριστιανικού "ιδεαλισμού" και της Χριστιανικής "πνευματικότητας".

Είδαμε πως η Βίβλος αρχίζει και αυτή με τον άνθρωπο ως ένα ον που πεινάει, με τον άνθρωπο που είναι αυτό που τρώει. Η προοπτική ωστόσο είναι ολότελα διαφορετική, γιατί πουθενά στη Βίβλο δεν βρίσκουμε τις διχοτομήσεις που αποτελούνε για μας το αυτονόητο πλαίσιο κάθε πλησιάσματος προς τη θρησκεία. Στη Βίβλο την τροφή που ο άνθρωπος τρώει, τον κόσμο που πρέπει να τον μοιράζεται για να ζήσει, του τον παρέχει ο Θεός και του παρέχεται ως κοινωνία με τον Θεό. Ο κόσμος ως τροφή του ανθρώπου δεν είναι κάτι "υλικό" και περιορισμένο στις υλικές λειτουργίες, επομένως διαφορετικό και αντίθετο από τις ιδιάζουσες "πνευματικές" λειτουργίες, με τις οποίες ο άνθρωπος συγγενεύει με το Θεό. Όλα όσα υπάρχουνε είναι δώρο του Θεού στον άνθρωπο, για να κάνουνε τη ζωή του ανθρώπου κοινωνία με το Θεό. Η θεϊκή αγάπη δημιουργεί την τροφή και τη ζωή για τον άνθρωπο. Ο Θεός ευλογάει όλα όσα δημιουργεί, και στη βιβλική γλώσσα τούτο σημαίνει πως όλη τη δημιουργία την κάνει το σημείο και το μέσο της παρουσίας και της σοφίας Του, της αγάπης και της αποκάλυψής Του. "Γεύσασθε καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος".


Προηγούμενη / Αρχική / Επόμενη σελίδα

      Πρβλ.: Σμέμαν, Χρειάζεται υπακοή στην Αλήθεια * Schmemann, A History of the Orthodox Church * Μυστικοί της Ορθόδοξης ΕκκλησίαςΣωφρόνιος Σαχάρωφ, Το Άκτιστο Φως * Ορθοδοξία, Καθολικισμός, Ευρώπη - Ερωτήσεις και Απαντήσεις *  Το βιο-μηχανικό πρόταγμα * Συμεών ο Νέος Θεολόγος, Ύμνοι Θείων Ερώτων  * Ὁ Νέος Ἑλληνισμὸς καὶ ἡ Δύση * Κόντογλου, Κατὰ Ἑνωτικῶν * Βυζάντιο - Η αγιασμένη πολιτεία  *  Ντυμόν, Προτεσταντισμός και ατομικισμός *  Συκουτρής, Οι πνευματικές κατευθύνσεις των νέων: προϋποθέσεις της πνευματικής ζωής * Γιέβτιτς, Ἡ γνώση σημαίνει οἰκειότητα

ELLOPOS Elpenor in Print \ Γιωργος Βαλσαμης



 ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ   ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ   BLOG   HOME